Kres istnienia partii Przyczyną niskiego poparcia Białorusinów dla własnej narodowych list wyborczych mógł być fakt, iż ze względu na aprobatę dla przeobrażeń ustrojowych BZD postrzegane było przez członków tej mniejszości nie jako własna partia, mogąca realizować ich interesy, ale, jak stwierdza E. Mironowicz, jako „agentura Solidarności, ze zwycięstwem której wiązano bezrobocie i poczucie beznadziejności”.
17 kwietnia 2002 roku odbył się ostatni kongres partii, na którym jej przewodniczącym został Eugeniusz Jańczuk, nauczyciel historii w Liceum Ogólnokształcącym z Dodatkową Nauką Języka Białoruskiego w Hajnówce. Oprócz przewodniczącego w skład Rady Głównej partii weszli: Eugeniusz Olchowik, Eugeniusz Wappa, Sławomir Iwaniuk, Piotr Kruk, Oleg Łatyszonek, Jan Mordań, Wiktor Stachwiuk, Michał Stelmaszuk i Jarosław Charkiewicz. W skład Głównej Komisji Rewizyjnej weszli Eugeniusz Mironowicz, Eugeniusz Saczko i Mirosław UrbanowiczA. Maksymiuk, Czas pierarehistracyj, „Niwa” 2002, nr 13, s.