Sten Karl Leopold Pettersson (ur. 11 września 1902 w Sztokholmie, zm. 1 czerwca 1984 tamże) – szwedzki lekkoatleta (płotkarz i sprinter), medalista olimpijski z 1924.
Swój największy sukces odniósł na igrzyskach olimpijskich w 1924 w Paryżu, gdzie zdobył brązowy medal w biegu na 110 metrów przez płotki, za Danielem Kinseyem ze Stanów Zjednoczonych i Sidneyem Atkinsonem ze Związku Południowej Afryki.
W 1925 otrzymał Svenska Dagbladets guldmedalj, nagrodę dla najlepszego sportowca Szwecji w tym roku.
Na igrzyskach olimpijskich w 1928 w Amsterdamie Pettersson zajął 4. miejsce w finale biegu na 400 metrów przez płotki. Również 4. miejsce zajęła szwedzka sztafeta 4 × 400 metrów w składzie: Björn Kugelberg, Bertil von Wachenfeldt, Erik Byléhn i Pettersson na ostatniej zmianie. W biegu na 110 metrów przez płotki Pettersson odpadł w półfinale.
Wystąpił również na igrzyskach olimpijskich w 1932 w Los Angeles, gdzie odpadł w półfinale biegu na 400 metrów przez płotki oraz w eliminacjach biegu na 400 metrów.
Na pierwszych mistrzostwach Europy w 1934 w Turynie odpadł w półfinale biegu na 110 metrów przez płotki.