Osiadły, jednak sezonowe zmiany w liczebności sugerują krótkie migracje na poziomie lokalnym.
Środowisko Zasiedla mokradła z wodą słodką lub słonawą, cechujące się obecnością roślin z rodzajów mikołajek (Eryngium), sitowie (Scirpus) i spartina (Spartina) oraz pola ryżowe; prócz tego spotykany w zbiorowiskach traw Paspalum quadrifolium. Jeden z dostępnych opisów wspomina o tym, że ptaki te obserwowane są rzadko na ziemi, a częściej w zbiorowiskach sitów (Juncus). Spotyka się je do wysokości 900 m n.p.m.
Behawior Z powodu krótkich skrzydeł widlaczek nie lata długo, ląduje po przeleceniu 100–200 metrów. Zaniepokojony chowa się w kępie trawy, polegając na maskującym upierzeniu. Pożywienie stanowią bezkręgowce, głównie owady i pająki; odnotowano przedstawicieli chrząszczy (Coleoptera), sieciarek (Neleoptera) oraz błonkoskrzydłych (Hymenoptera). Zbiera je z powierzchni roślin, zazwyczaj żeruje samotnie.
Głos Odzywa się szorstko i rechocząco, trwającym 2–3 s suchym mechanicznym trylem. W trakcie pieśni samiec siada na oście lub łodydze i wydaje w krótkich odstępach czasu głos przypominający głos wydawany przez prostoskrzydłe.