Uciekł z więzienia w Poznaniu 8 czerwca 1770 i podporządkował się Zarembie, ale ulegając namowom Malczewskiego porzucił go. Rywalizacja obu wodzów trwała do aresztowania Malczewskiego w Buku w styczniu 1771. Morawski wraz z Zarembą brał udział w oblężeniu Poznania (gdzie został ciężko ranny) i w bitwie pod Widawą. Został schwytany przez Rosjan pod Piotrkowem 25 czerwca 1771, a po ucieczce aresztowany ponownie i zesłany do Tobolska. W 1774 po amnestii powrócił do kraju i służył do 1794 w chorągwi kawalerii narodowej Łukasza Bnińskiego. Popierał Konstytucję 3 maja. Prawdopodobnie wziął udział w wojnie polsko-rosyjskiej 1792. Od 27 maja w powstaniu kościuszkowskim dowodził jako major pułkiem milicji województwa łęczyckiego, a następnie pułkiem jazdy lekkiej. Od lipca do sierpnia 1794 brał udział w obronie stolicy.
Nie są znane dalsze koleje jego życia oraz data śmierci.
W kulturze Na dziejach Morawskiego w czasach konfederacji barskiej oparta jest piosenka Jacka Kowalskiego pt. „Gawęda Szlachecko-Rzeźnicka o Morawskim”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obrońcy Warszawy (1794) Kategoria:Oficerowie kawalerii powstania kościuszkowskiego Kategoria:Polscy rzeźnicy Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim (konfederacja barska) Kategoria:Pułkownicy konfederacji barskiej Kategoria:Urodzeni w 1744