W 1986 roku odbyły się obchody 50-lecia założenia Zielonego Gaju, z tej okazji jedną z ulicy nazwano imieniem Mieczysława Wawrowskiego. W 1987 roku otwarto nową szkołę na 624 miejsca, zbudowano stadion sportowy. Do końca lat 80. kołchoz obejmował powierzchnię kilkudziesięciu tysięcy hektarów. Wówczas kryzys gospodarczy postępujący w republikach radzieckich dotknął także tę miejscowość. Po upadku ZSRR kołchoz został sprywatyzowany, m.in. działał w ramach spółki akcyjnej, a we wsi pogarszały się warunki życiowe. W wyniku kolejnych przekształceń obszar byłego kołchozu wszedł w skład spółki obejmującej kilka okolicznych byłych kołchozów. W 2006 roku we wsi odsłonięto kamień pamiątkowy z okazji 70 rocznicy założenia Zielonego Gaju. Podczas obchodów 75-lecia istnienia wsi jedną z ulic nazwano imieniem Zygmunta Bagińskiego, otwarto muzeum przesiedleńców, a uroczystości uświetniła zorganizowana parada rolnicza.
Demografia W 1936 roku we wsi mieszkały 1443 osoby. W 1938 roku było 1540 mieszkańców (400 rodzin). W 1989 roku populacja wynosiła 2260 osób (w tym 46% Niemców, 33% Polaków, 21% innych, liczba gospodarstw wynosiła ok. 600). W 1999 roku populacja wynosiła 1803, w tym 920 kobiet i 883 mężczyzn). Spis ludności z 2009 roku wykazał liczbę ludności wsi 1484 osób (w tym 755 kobiet i 729 mężczyzn).