Prawdopodobnie utwór Ablaviusa był również nasycony motywami biblijnymi i antycznymi. Jego przekaz stoi w opozycji wobec tradycji Kasjodorowej — Ablavius umiejscawia moment podziału Gotów na czasy Ostrogoty po osiedleniu się nad Morzem Czarnym, a nie dopiero na schyłek IV w.R. Kasperski, Amalowie, s. 7-8, 10. — podaje poprzez powyższe w wątpliwość prawa Amalów do rządów nad Wizygotami.
Przypisy
Bibliografia Gillett A., Jordanes and Ablabius, [w:] Studies in Latin Literature and Roman History, t. 10, ed. C. Deroux, Brussels 2000 (Collection Latomus 254), s. 479–500. Hachmann R., Die Goten und Skandinavien, Berlin 1970. Janiszewski P., Ablabios „descriptor Gothorum gentis egregius” i studia nad fragmentami zaginionych dzieł historyków antycznych, [w:] Chrześcijaństwo u schyłku starożytności. Studia Źródłoznawcze, t. 6, red. P. Janiszewski, E. Wipszycka, R. Wiśniewski, Warszawa 2007, s. 9–31. Kasperski R., Amalowie a Wizygoci. Kasjodor i Ablavius – dwie relacje o władzy amalskich królów na Gotami, „Studia Źródłoznawcze”, t. 47 (2009), s.