Oblężenie Gibraltaru – działania zbrojne prowadzone od września 1704 do kwietnia 1705 w trakcie hiszpańskiej wojny sukcesyjnej.
Plany aliantów Wraz z rozpoczęciem działań wojennych wielkie znaczenie dla strony alianckiej oraz habsburskiego pretendenta do tronu arcyksięcia Karola miało wstąpienie do koalicji antyfrancuskiej Portugalii w roku 1703. Na głównodowodzącego sił alianckich stacjonujących w Hiszpanii i Portugalii Karol mianował Georga z Hesji-Darmstadt. Pierwotnie wojska sprzymierzonych zamierzały podjąć marsz z Portugalii w kierunku Madrytu i dalej na Barcelonę w celu odcięcia Francuzom drogi powrotnej przez Pireneje. Plan okazał się jednak niewykonalny. Podobnie nie powiódł się zamiar wysłania floty do Barcelony, gdzie zamierzano wywołać powstanie Katalończyków przeciwko Burbonom. Georg z Hesji-Darmstadt dysponował na to zbyt szczupłymi siłami, wobec czego flota zawróciła do Lizbony. W tej sytuacji nowym celem sprzymierzonych stały się Gibraltar oraz Kadyks.
Zdobycie Gibraltaru przez Brytyjczyków (1704) Flota brytyjsko-holenderska składała się z 70 okrętów. Dowódcą floty mianowany został angielski admirał George Rooke. Dnia 27 lipca 1704 r. flota aliantów pojawiła się w rejonie Tetuanu.