Lb 10,29). Jahwe miał być znany Madianitom, był też bóstwem opiekuńczym miasta Ejlat nad Morzem Czerwonym.

Boskie zawołania Oprócz powyższych imion w Biblii znajdują się bardzo liczne zawołania Boga, mówiące o jego naturze. Najczęściej spotyka się wyrażenie „Stwórca nieba i ziemi” (Rdz 14,19.22) oraz „Stwórca Izraela” (Iz 43,15 – być może trzeba to poprawniej odczytywać jako „Mocny Izraela”; por. Iz 1,24). W wierze judaizmu jest bowiem przekonanie, że Bóg nie tylko stworzył świat z niczegoŚredniowieczny autor Jehuda Halewi w dziele Kuzari wyraził przekonanie, że według tradycji judaizmu opis stworzenia świata w Księdze Rodzaju należy rozumieć jako „stworzenie z niczego” (łac. creatio ex nihilo), mimo że literalnie tekst nie wyklucza interpretacji, że stworzenie było nadaniem formy odwiecznej materii, będącej w stanie chaosu. Takie podejście miał neoplatonizm. Według Halewiego jednak kultura grecka opierała się na samym tylko rozumowaniu i wiedzy, a więc mądrości filozofów greckich brakowało wsparcia ze strony Boga, które mieli Prorocy Izraela. Por. Według Marena R. Niehoffa ogół żydowskich autorów i interpretatorów Biblii zarówno przed, jak i po upadku Drugiej Świątyni (70 rok) widział Boga Stwórcę jako demiurga, nie znając pojęcia creatio ex nihilo. 2 Mch 7,28 ma być według tego autora zupełnym wyjątkiem.