Szerokodziób czarnobrewy (Serilophus lunatus) – gatunek małego ptaka z rodziny szerokodziobów (Eurylaimidae). Zasiedla południowo-wschodnią Azję, w tym część Indonezji. Nie zagraża mu wyginięcie.
Taksonomia Gatunek opisany po raz pierwszy w roku 1834 przez Johna Goulda, który nadał mu nazwę Eurylaimus lunatus. Wyróżnia się 7 podgatunków (patrz „Podgatunki i zasięg występowania”). Proponowane podgatunki aphobus i astrestus zostały uznane za synonimy elisabethae, a intrepidus i moderatus nie zostały zaakceptowane. Dawniej za podgatunek szerokodzioba czarnobrewego był także uznawany podniesiony do rangi osobnego gatunku szerokodziób rudorzytny (Serilophus rubropygius), występujący od północno-wschodnich Indii do północno-wschodniej Mjanmy.
Morfologia thumb|lewo|Rysunek z książki Birds of Asia autorstwa Johna Goulda Długość ciała wynosi 16–17 cm;