Andrzej Leszek Bonusiak (ur. 2 lipca 1968 w KaliszuBiografia na stronie Instytutu Historii UR [dostęp: 9.09.2016]) – polski historyk, specjalizujący się w dziejach diaspory polskiej i historii najnowszej Polski; nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Rzeszowskim.
Życiorys Urodził się jako najstarszy syn Włodzimierza Bonusiaka w Kaliszu w 1968 roku, gdzie spędził wczesne lata swojego życia i ukończył szkołę podstawową. W 1982 roku przeprowadził się wraz z rodziną do RzeszowaBiografia Włodzimierza Bonusiaka na stronie IH UR [dostęp: 9.09.2016]. Tam też ukończył szkołę średnią i zdał egzamin dojrzałości w 1986 roku. Następnie podjął studia historyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie, które ukończył w 1992 roku magisterium. Bezpośrednio potem został zatrudniony na swojej macierzystej uczelni w Instytucie Historii na stanowisku asystenta. W 1996 roku uzyskał tam stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie pracy pt. Lwów 1918–1939. Ludność, przestrzeń, samorząd, której promotorem był prof. Stanisław Gajewski. Wraz z nowym stopniem naukowym awansował na stanowisko adiunkta, które zajmował także po przekształceniu w 2001 roku Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Uniwersytet Rzeszowski.