Gdy później przybywa na wyspę chłopiec imieniem Thorgils, Leif uznaje go za swojego syna.
Z Hebrydów Leif i jego ludzie udają się do Norwegii na dwór króla Olafa Tryggvasona. Zostają tam przyjęci z wielkimi honorami, gdyż król uważa go za człowieka wielkich możliwości. Zleca mu także misję głoszenia chrześcijaństwa na Grenlandii. W drodze powrotnej z powodu sztormu zbacza z kursu i odkrywa nieznany wcześniej ląd porośnięty klonami, dziką pszenicą i winoroślą. Załoga schodzi na brzeg, by zebrać trochę roślin i zawieźć do domu. Po powrocie do Brattahlid, Leif zaczyna szerzyć nową wiarę i przesłanie króla Olafa. Jednakże Eryk nie chce porzucić starej wiary w przeciwieństwie do wielu mieszkańców i swojej żony Thjodhildy, która każe nawet wybudować kościół.
Wkrótce pojawiają się głosy, że należy odszukać ziemię, którą odkrył Leif. Na dowódcę wyprawy wskazywany jest jego brat Thorstein, jak również sam Eryk, który w końcu ulega namowom. W podróż chce popłynąć statkiem Thorbjorna z dwudziestoosobową załogą, jednakże w drodze na okręt spada z konia i łamie kilka żeber. Nowym dowódcą wyprawy zostaje Thorstein, który wyrusza z Eiriksfjordu. Niestety z powodu licznych sztormów statek często zbacza z kursu, przez co podróż kończy się niepowodzeniem i na początku zimy Thorstein musi wracać.