Zimą, podczas długich dyskusji Karlsefni i Snorri postanawiają, że wyruszą na poszukiwania Winlandii. Dołączają do nich Bjarni, Thorhall oraz zięć Eryka o imieniu Thorvald. Wraz z początkiem lata wypływają dwoma statkami ze 160 osobową załogą w morze. Po dwóch dniach podróży docierają do lądu pokrytego dużą ilością kamieni i nadają mu nazwę Helluland. Po kolejnych dwóch dniach odkrywają ziemię porośniętą wielkim lasem, którą nazywają Markland. Płynąc dalej na południe dopływają do piaszczystego przylądka z wydmami. Na brzegu Karlsefni wysyła na zwiad dwóch Szkotów, których oddał mu do dyspozycji Leif. Po trzech dniach wracają z dziką pszenicą oraz winogronami. Karlsefni uznaje, że to dobre ziemie, po czym wyrusza w dalszą podróż wzdłuż wybrzeża pociętego fiordami. Wpływa do jednego z nich i zakłada obóz, w którym spędza zimę. Jednakże z powodu nieudanych polowań i połowów załodze zaczyna brakować pożywienia, więc Thorvald udaje się na szczyt góry, by prosić o pomoc Thora. Niedługo potem we fiordzie pojawia się niewielki wieloryb, którego gatunku nikt nie potrafi rozpoznać. Zostaje on upolowany i zjedzony, ale od jego mięsa część załogi zaczyna chorować, więc jego resztki zostają wyrzucone do morza. Zaraz po tym pogoda poprawia się na tyle, że można wypłynąć na połów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Saga o Eryku Rudym · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.