thumb|Hełm korkowy Hełm korkowy (tropikalny) – rodzaj kapelusza (kasku) wykonanego z korka lub rdzenia pnia, dobrze izolującego głowę przed wpływem promieni słonecznych. Ze względu na swoje właściwości popularnie używany na obszarach tropikalnych (zwłaszcza przez Europejczyków w okresie kolonialnym).
Historia Początki Pierwsze proste hełmy korkowe pojawiły ok. 1840 roku w Indiach podczas wojny angielsko-sikhijskiej, ale popularność zdobyły trzydzieści lat później, gdy zaczęły z nich korzystać europejskie armie w swoich zamorskich koloniach. Z kolei podczas wojny filipińsko-amerykańskiej Filipińczycy, oprócz słomianych kapeluszy i swoich tradycyjnych salakotów nosili także hełmy korkowe otrzymane od Hiszpanów.
Pierwsze hełmy miały małe daszki z przodu i z tyłu, wokół przepasane były białą tkaniną, a po bokach miały dziurki do wentylacji. W wersjach wojskowych często umieszczano z przodu metalowe insygnia, które ozdabiano mosiężnym szpikulcem lub sferycznym kwiatonem. Podpinki wykonywano ze skóry albo z mosiężnego łańcuszka w zależności od okoliczności.