Mistrzostwa CONCACAF (ang. CONCACAF Championship, hiszp. CONCACAF Campeonato de Naciones) – rozgrywki piłkarskie w Ameryce Północnej, Środkowej i Karaibach, organizowane przez CONCACAF dla zrzeszonych reprezentacji krajowych w latach 1961–1989, początkowo co dwa lata, a od 1973 co cztery lata.
Historia W 1961 roku organizacja CCCF (Confederación Centroaméricana y del Caribe de Fútbol) połączyła się z NAFC (North American Football Confederation), w wyniku czego została utworzona CONCACAF, która rozpoczęła własne mistrzostwa w 1963"CCCF and Concacaf Championships", RSSSF.
Najpierw Antyle Holenderskie w eliminacjach wywalczyły w meczu z Haiti awans do turnieju finałowego. Pierwsze rozgrywki zostały rozegrane na stadionach Salwadoru. Do turnieju zakwalifikowały się reprezentacje Antyli Holenderskich, Gwatemali, Hondurasu, Jamajki, Kostaryki, Meksyku, Nikaragui, Panamy i Salwadoru, które zostały podzielone na dwie grupy (po 5 i 4 drużyn). Następnie czwórka najlepszych drużyn systemem kołowym wyłoniła mistrza. Pierwszy turniej wygrała reprezentacja Kostaryki. W następnej edycji liczba finalistów została zmniejszona do 6 drużyn, które systemem kołowym walczyły o mistrzostwo.