Od 1832 r. przebywał na emigracji we Francji – w Gray, Lyonie i Chalon-sur-Saône, gdzie pracował jako bankowiec oraz handlowiec w domach towarowych. W 1837 r. przeniósł się do Paryża, podejmując pracę kasjera w banku Jelski, Dussard et Compagne. W latach 1843–1848 pracował na stanowisku inspektora rachuby kolei Paryż–Rouen–Hawr. Opracowany przez niego na potrzeby tej spółki system buchalterii został wysoko oceniony i wdrożony również przez inne francuskie towarzystwa kolejowe. Po 1848 r. zrezygnował z pracy, poświęcając się całkowicie działalności wynalazczej.
W 1871 r., po zakończeniu wojny francusko-pruskiej, na III Republikę Francuską nałożono obowiązek zapłaty wysokiej kontrybucji. Baranowski przedstawił władzom plan pożyczki rządowej, który to umożliwił. Za swoją propozycję nie otrzymał jednak żadnej nagrody co spowodowało, że zraził się do Francji i w 1872 r. wyjechał do Londynu. Podjął tam pracę pomocnika sekretarza Towarzystwa Literackiego Przyjaciół Polski (związanego z obozem Hotelu Lambert), zajmując się m.in. opracowywaniem słowników. Był poliglotą, znającym oprócz języka polskiego również francuski, angielski oraz niemiecki. W 1880 r. opracował m.in.