Marc Amand Élisée Scherb (ur. 25 kwietnia 1747 w Westhoffen, zm. 2 lipca 1838, tamże) – francuski generał brygady. Uczestnik francuskich wojen rewolucyjnych oraz wojny w Wandei, podczas której walczył w szeregach armii Republiki Francuskiej przeciwko rojalistycznym powstańcom.
Życiorys Marc Scherb był synem notariusza Jeana Élisée Scherba. Od 20 października 1766 roku był kadetem w pułku piechoty anhalckiej. Natomiast 16 października 1768 uzyskał stopień podporucznika.
W roku 1769 służył na Korsyce. W dniu 14 stycznia 1777 awansowano go do stopnia porucznika, a 16 września 1776 uczyniono go kapitanem. W dniu października 1772 nadano mu rangę podpułkownika i powierzono mu dowództwo nad batalionem grenadierów w armii pod wodzą generała Custine’a. Od 8 marca 1793 był sztabowcem oraz dowódcą brygady. Podczas oblężenia Moguncji w roku 1793 w warunkach obstrzału został ranny w prawą stopę. Doznał także złamania lewej nogi. W dniu 22 lipca 1793 Scherbowi powierzono zadanie wyprowadzenia drugiej kolumny garnizonu w Moguncji do Wandei, w celu przyłączenia jej do Armii Wybrzeża Brest – do czego doszło 17 sierpnia 1793.