Zygmunt Kurczyński (ur. 1883 we Lwowie, zm. 11 marca 1954 we Wrocławiu) – polski rzeźbiarz.
Życiorys thumb|240px|Kamienica przy ulicy Wałowej 7/Halickiej 21 Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, a po jej ukończeniu wyjechał do Paryża, gdzie kontynuował naukę u Auguste Rodina. Po powrocie do Lwowa nawiązał współpracę z biurami projektowymi, które chętnie angażowały go do prac nad rzeźbiarską stroną prac elewacyjnych. Po wybuchu wojny polsko-bolszewickiej walczył w obronie Lwowa. Tworzył płaskorzeźby, popiersia i pomniki na Cmentarzu Łyczakowskim, po 1920 był radnym miasta Lwowa. Jego pracownia mieściła się przy ulicy Muszaka 50 (wówczas Dwernickiego). Podczas wysiedlenia Polaków ze Lwowa przeprowadził się do Wrocławia, gdzie został pierwszym prezesem tamtejszego oddziału Związku Polskich Artystów Plastyków i współtwórcą Akademii Sztuk Pięknych.