Stanisław Penczek (ur. 24 stycznia 1934 w Warszawie) – polski chemik specjalizujący się w chemii polimerów oraz w chemii organicznej, profesor nauk chemicznych, członek rzeczywisty PAN, członek czynny PAU.
Życiorys Ukończył LX Liceum Ogólnokształcące im. Wojciecha Górskiego w Warszawie. Wysokie oceny dały mu indeks na studia bez egzaminów. Podjął studia chemiczne w Instytucie Technologicznym w Leningradzie (obecnie Państwowy Uniwersytet Politechniczny w Sankt Petersburgu). Promotorem jego obronionej w 1963 roku pracy magisterskiej był Aleksiej van Sheidt, rosyjski chemik holenderskiego pochodzenia. Po studiach rozpoczął pracę w Instytucie Tworzyw Sztucznych. Doktorat uzyskał pod kierunkiem van Scheidta w Instytucie Związków Wielkocząsteczkowych Akademii Nauk ZSRR. Na przełomie lat 1968/1969 na zaproszenie prof. Mariana Kryszewskiego przyjął pracę w łódzkim zakładzie, który został później przekształcony w Zakład Chemii Polimerów Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN. W dwa lata później uzyskał habilitację, natomiast w roku 1977 – profesurę. Profesor Penczek w latach 1974–2004 kierował pracami badawczymi zespołu naukowców z tegoż Zakładu. W latach 1992–2002 wykładał na Uniwersytecie Piotra i Marii Curie w Paryżu.