W 2011 wystąpiła na mistrzostwach świata w Paryżu, na których była 7. w wadze do 58 kg z wynikiem 214 kg (95 w rwaniu + 119 w podrzucie). W tym samym roku zdobyła też złoto na młodzieżowych mistrzostwach Azji z wynikiem 215 kg oraz srebro na igrzyskach Azji Południowo-Wschodniej, uzyskując 215 kg.
W 2012 wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Londynie, na których była chorążym kadry Filipin. Na zawodach olimpijskich wystartowała w wadze lekkiej (do 58 kg). W rwaniu uzyskała 97 kg, poprawiając o 1 kg swój własny rekord kraju, natomiast w podrzucie nie zaliczyła żadnej próby, w wyniku czego nie została sklasyfikowana. W tym samym roku wystąpiła też na mistrzostwach Azji. W wadze do 58 kg, uplasowała się na 4. pozycji, uzyskując 217 kg w dwuboju (95 w rwaniu i 122 w podrzucie).
W 2013 zdobyła srebro na igrzyskach Azji Południowo-Wschodniej w wadze do 58 kg, wyrównując rekord tychże igrzysk w rwaniu i pobijając w dwuboju (ten rekord został jednak po chwili pobity przez zwyciężczynię zawodów, Sukanyę Srisurat z Tajlandii).
W 2015 została mistrzynią Azji w wadze do 53 kg z wynikiem 214 kg, a także wywalczyła brązowy medal mistrzostw świata w Houston w tej samej wadze z wynikiem 213 kg.
W 2016 zdobyła brązowy medal mistrzostw Azji oraz srebrny medal igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro w wadze do 53 kg z wynikiem 200 kg.