Publikacja w „Prawdzie” była początkiem zorganizowanej nagonki propagandowej na Jaworskiego, której celem była dyskredytacja naukowa i polityczna uczonego. Jaworski początkowo próbował się bronić, jeszcze czerwcu 1929 został wybrany członkiem Wszechukraińskiej Akademii Nauk i członkiem prezydium Akademii, jednak 5 września 1929 w organie KP(b)U „Kommunist” ogłosił samokrytykę, obiecując poprawę swych „błędów” w nowym wydaniu książki.
Atak na Jaworskiego i jego szkołę historyczną był częścią przygotowań władz sowieckich do masowych represji administracyjnych i policyjnych skierowanych przeciwko Wszechukraińskiej Akademii Nauk, ukraińskim elitom intelektualnym i inteligencji w USRR. Mechanizmem rozkręcania spirali masowych represji były procesy pokazowe fikcyjnych „organizacji” antykomunistycznych, w których skazywano przedstawicieli elit intelektualnych i społecznych jako „przywódców” tych „organizacji” i masowe aresztowania przez GPU osób, którym zarzucano przynależność do tych „organizacji” i działalność antysowiecką. Już w lipcu 1929 aresztowano Serhija Jefremowa i licznych niekomunistycznych intelektualistów ukraińskich, w listopadzie 1929 szef GPU USRR Wsewołod Bałycki ogłosił o wykryciu i zlikwidowaniu przez GPU Związku Wyzwolenia Ukrainy, będącego w istocie mistyfikacją GPU.