w przyszłość, która będzie opierała się na tolerancji i szacunku do drugiego człowieka. Po zwycięstwie w konkursie gościła na paradach równości w Londynie, Dublinie, Manchesterze, Amsterdamie, Madrycie, Innsbrucku i Sztokholmie. W lipcu zamknęła pokaz mody haute couture Jeana-Paula Gaultiera. W październiku wystąpiła przed siedzibą Parlamentu Europejskiego oraz na Esplanadzie Solidarności przed Parlamentem, gdzie zaśpiewała m.in. utwór „Rise Like a Phoenix” oraz cover przeboju Cher „Believe”. Na początku listopada na zaproszenie Ban Ki-moona gościła w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych. thumb|Wurst na gali wręczenia Austriackich Nagród Muzycznych „Amadeusz” (2015) Od stycznia do marca 2015 występowała gościnnie podczas finałów eurowizyjnych eliminacji w: Szwajcarii (Die Große Entscheidungsshow), Niemczech (Unser Song für Österreich), Szwecji (Melodifestivalen) i Austrii (Wer singt für Österreich?) oraz w finale Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo. W marcu wydała książkę autobiograficzną pt. „Ich, Conchita”, która w maju ukazała się w wersji anglojęzycznej („Being Conchita”). 29 marca odebrała trzy statuetki Amadeusza podczas ceremonii wręczania Austriackich Nagród Muzycznych w za wygraną w kategoriach: Artysta roku, Teledysk roku (za klip do „Heroes”) i Piosenka roku (za „Rise Like a Phoenix”).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Conchita Wurst · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.