Leon Aleksander Dudrewicz (ur. 20 lutego 1839 w Warszawie, zm. 11 maja 1905 tamże) – polski lekarz pediatra i antropolog, współzałożyciel i ordynator szpitala dla dzieci w Warszawie.
Życiorys Najmłodszy syn Jana, polskiego lekarza pediatry i Matyldy z domu Carnée. Brat Ignacego – prałata kapituły kolegiackiej łowickiej i kapituły metropolitalnej warszawskiej oraz Władysława polskiego chemika. Stracił matkę w wieku 4 lat.
Gimnazjum realne ukończył w 1856 w Warszawie. Po studiach na Wydziale Lekarskim w Moskwie i otrzymaniu w 1861 dyplomu lekarskiego objął rządową posadę lekarza pałaców carskich. W 1863 uzyskał stopień doktora medycyny, po czym opuścił posadę rządową w Moskwie i w 1864 powrócił do kraju, osiedlając się w Kałuszynie, gdzie podjął pracę jako lekarz miejski. Później na stałe zamieszkał w Warszawie. W 1875 roku objął stanowisko ordynatora w pierwszym warszawskim szpitalu dla dzieci, którego był współinicjatorem.