Za jego stworzenie miał być odpowiedzialny Fuminori Ohashi, który później nadzorował prace nad kostiumem Godzilli przy filmie pt. Godzilla z 1954 roku. Ohashi przyznał się do prac nad tym kostiumem podczas jednego z późniejszych wywiadów. Podaje się także, że film inspirowany był niemieckim ekspresjonizmem, który najlepiej kojarzony jest z niemym filmem Roberta Wiene pod tytułem Gabinet doktora Caligari (niem. Das Cabinet des Dr. Caligari) z 1920 roku.
Zarówno Edo ni arawareta Kingu Kongu: Henge no maki, jak i wcześniejszy Wasei Kingu Kongu (jap. 和製キング・コング) z 1933 roku uważa się za pierwsze japońskie filmy z udziałem kaijū, czyli wielkich potworów, atakujących miasta.
Obecny status Współcześnie obraz Edo ni arawareta Kingu Kongu: Henge no maki uznaje się za film zaginiony. Do dzisiejszych czasów nie zachowała się żadna kopia tego filmu, jak również ani jeden kadr. Prawdopodobnie podobnie jak większość międzywojennej japońskiej kinematografii, tak i ten film został utracony na skutek zaniedbania, bądź w wyniku bombardowań Japonii podczas II wojny światowej. Zachował się jedynie plakat promocyjny z magazynu Kinema Junpo. Przypuszcza się nawet, że film może być oszustwem.