thumb|Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Zbigniewa Piaseckiego Zbigniew Bartłomiej Eugeniusz Piasecki vel Zbigniew Przysiecki pseud.: Orlik, Topór, Tom, Zbyszek, Skoczek, Fer (ur. 19 stycznia 1914 w Sosnowcu, zm. prawdop. w 1945 w obozie koncentracyjnym Mittelbau-Dora) – porucznik broni pancernej Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys W 1936 roku zdał maturę w Korpusie Kadetów nr 1 we Lwowie. W latach 1936–1939 uczył się w Szkole Podchorążych Broni Pancernej.
We wrześniu 1939 roku walczył jako dowódca plutonu w Samodzielnej Półkompanii Czołgów Renault R-35 porucznika Józefa Jakubowicza w 4 Batalionie Pancernym. 21 września 1939, po bitwie pod Kamionką Strumiłową został wyróżniony w rozkazie dowódcy. 26 listopada albo 7 stycznia 1940 roku przekroczył granicę polsko-węgierską. Był internowany na Węgrzech. W lutym 1940 dotarł do Francji, gdzie został przydzielony do 3 Batalionu Czołgów w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej.
W czerwcu 1940 roku został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie został przydzielony do 1 Batalionu Pancernego.