thumb|Gongi z regionu Płaskowyżu Centralnego (wiet. Tây Nguyên) Przestrzeń kulturowa gongów w Wietnamie (wiet. Không gian văn hóa Cồng Chiêng Tây Nguyên) – przestrzeń kultury gongów obejmująca muzykę i taniec towarzyszący rytuałom życia społecznego siedemnastu społeczności etnolingwistycznych austroazjatyckich i austronezyjskich w pięciu prowincjach wietnamskiego Płaskowyżu Centralnego (Đăk Lăk, Đăk Nông, Gia Lai, Kon Tum i Lâm Đồng). Prowincje Đăk Nông, Gia Lai, Kon Tum mają mieć największą liczbę gongów w Wietnamie i poza jego granicami – 6000 zestawów gongów.
Charakterystyczną cechą dla kultury społeczności prowincji centralnych jest użycie gongu jako pośrednika pomiędzy ludźmi, bóstwami i światem nadprzyrodzonym. Każdy gong symbolizuje bóstwo, którego moc rośnie w miarę jak gong się starzeje. Każda rodzina posiada przynajmniej jeden gong, który świadczy o jej statusie materialnym.
Gongi używane są podczas wszystkich rytuałów życia społecznego: podczas obchodów Nowego Roku, budowy nowego domu komunalnego, uroczystości pożegnania żołnierzy i świętowania zwycięstw wojennych, składania rytualnej ofiary z wołu czy święcenie ryżu.