Sundajka końskoogonowa (Sundasciurus hippurus) – gatunek średniej wielkości gryzonia z rodziny wiewiórkowatych. Zasiedla południowo-wschodnią Azję oraz część Indonezji. Posiada status narażonej na wyginięcie, w Tajlandii zaś zagrożonej.
Podgatunki Wyróżnia się następujące podgatunki: S.h. hippurus S.h. borneensis S.h. pryeri S.h. hippurosus S.h. ornatus
Morfologia Sundajka końskoogonowa jest największym przedstawicielem rodzaju Sundasciurus. Długość samego ciała wynosi 21,5-25 cm zaś ogona 24–29 cm (łącznie 45,5–54 cm). Głowa, ramiona i stopy zawsze szare. Wierzch ciała czerwonobrązowy do kasztanowego. Umaszczenie różne u podgatunków, kończyny tylne mogą być szare lub czerwonobrązowe, zaś spód ciała ma barwę białawą, matowopomarańczową do czerwonobrązowej. Ogon czarny lub pokryty czarno-szarymi pasami. Masa ciała wynosi 260–420 g.
Zasięg występowania Zasięg występowania sundajki końskoogonowej obejmuje Półwysep Malajski, Sumatrę, Borneo oraz Archipelag Riau. W 1993 roku doniesiono o obserwacji w południowym Wietnamie. Spotykana do wysokości 1500 m n.p.m. (najwyżej na Borneo). Zasiedla głównie lasy nizinne lub sadzone przez człowieka na miejsce uprzednio wyciętych.