Możliwość przeprowadzenia embriogenezy potwierdzono u roślin nagozalążkowych, okrytozalążkowych, jednoliściennych i dwuliściennych, drzewiastych i zielnych. Zwykle proces nie różni się od embriogenezy zygotycznej, co potwierdzono obserwacjami na wielu gatunkach roślin. Analogie pozwalają na prowadzenie badań nad embriogenezą w warunkach, gdy zarodek jest dobrze widoczny i nie jest ukryty w woreczku zalążkowym. Jednak u ogórka stwierdzono zgodność embriogenezy somatycznej z zygotyczną jedynie do stadium sercowatego. W kolejnych etapach zarodek rozwija się nietypowo. Może nie wykształcać plumuli lub liczba liścieni jest większa niż zwykle.
Kontrola genetyczna Procesy embriogenezy roślin podlegają kontroli genetycznej. Geny i związane z mutacjami tych genów zmiany zostały najlepiej poznane u Arabidopsis thaliana Wiele znanych mutantów tej rośliny podzielono na trzy grupy. Pierwsza z nich obejmuje mutacje, prowadzące do niewykształcenia się określonych elementów zarodka w osi apikalno-bazalnej. W grupie drugiej znajdują się mutanty o zaburzonym wzorcu radialnym. Trzecia grupa mutantów charakteryzuje się nietypową budową siewek oraz dojrzałych roślin. Do pierwszej grupy mutantów należą rośliny ze zmianami w następujących genach: GNOM – do ekspresji tego genu dochodzi już na etapie zygoty.