Jan Lewiarz (ur. 23 kwietnia 1903 w Rybotyczach, zm. 11 października 1992 w Pielgrzymce) – polski duchowny prawosławny, organizator struktur Kościoła prawosławnego na Rzeszowszczyźnie oraz na ziemiach, dokąd przesiedlono Ukraińców i Łemków w ramach Akcji „Wisła”.
Życiorys Pochodził z rodziny wyznania rzymskokatolickiego lub z rodziny, gdzie jedno z rodziców było katolikiem łacińskim, a drugie należało do Kościoła greckokatolickiegoA. Brożyniak, R. Ziobroń, Prawosławie w Bieszczadach po II wojnie światowej [w:] red. J. Izdebski, K. Kaczmarski, M. Krzysztofiński, Bieszczady w Polsce Ludowej 1944–1989, Instytut Pamięci Narodowej, Oddział w Rzeszowie, Rzeszów 2009, , s. 334.. Jego pochodzenie zaklasyfikowano następnie jako „robotniczo-chłopskie”.
Był absolwentem gimnazjum klasycznego we Lwowie, tam też uzyskał wykształcenie teologiczne (w obrządku greckokatolickim). Być może przyjął święcenia kapłańskie, co jednak podaje się jako wątpliwe. Od 1936 do 1938 był kasjerem w Urzędzie Dóbr Polskiej Akademii Umiejętności w Sierakościach, zaś od 1939 do 1941 był wychowawcą (a być może także kapelanem) w bursie szkolnej we Lwowie.