Jan Albrecht I (ur. 23 grudnia 1525 r., zm. 12 lutego 1576 r.) – książę Meklemburgii-Güstrow od 1547 do 1556 r., książę Meklemburgii-Schwerin od 1556 r.
Życiorys Jan Albrecht był synem księcia meklemburskiego na Güstrow Albrechta VII i Anny, córki margrabiego brandenburskiego Joachima I Nestora. W 1547 r. zmarł jego ojciec i Jan Albrecht odziedziczył księstwo Meklemburgii-Güstrow. Z kolei po śmierci stryja, Henryka V Zgodnego w 1552 r. objął pozostałą część Meklemburgii (Meklemburgię-Schwerin). Jednak już w 1555 r. zmuszony został do wydzielenia Meklemburgii-Güstrow swemu młodszemu bratu Ulrykowi.
Wychowany w duchu częściowo katolickim, częściowo protestanckim, jeszcze w 1547 r. Jan Albrecht na życzenie ojca walczył po stronie katolickiej (w wojsku cesarskim) w wojnie szmalkaldzkiej. Po objęciu rządów zaprowadził jednak w swoim księstwie luteranizm (ogłosił to wraz ze stryjem w 1549 r.), sprzymierzył się z północnoniemieckimi książętami protestanckimi, a w 1552 r. uczestniczył już po stronie książąt protestanckich w wyprawie przeciwko cesarzowi. Zreorganizował uniwersytet w Rostocku i organizację kościelną w Meklemburgii. Przełożył fragmenty Biblii.