W połowie sierpnia 1136 roku Konrad wyruszył na spotkanie z cesarzem Lotarem do Würzburga. Konrad wraz z cesarzem i jego świtą udał się na drugą wyprawę do Włoch. Boże Narodzenie 1136 roku spędzili na równinie bolońskiej, a Wielkanoc następnego roku w mieście Fermo. Rok 1137 przyniósł Konradowi okazję do bezpośredniego zaangażowania w działania wojenne. W marcu tego roku odegrał on znaczącą rolę w walkach o miasto Ankonę dowodząc awangardą wojsk cesarskich.
Relacje z Hohenstaufami i dalsza ekspansja W czasie walk między rodami Welfów i Staufów, po śmierci Lothara Konrad opowiedział się po stronie Henryka Pysznego przeciwko Albrechtowi Niedźwiedziowi. Z czasem jednak zdecydował się poprzeć Hohenstaufów, co przyniosło mu kolejne korzyści polityczne. W 1143 roku król Konrad III podarował mu ziemię Rochlitz, co znacznie rozszerzyło jego władztwo.
Przed 1144 r. Konrad został nowym margrabią w Budziszynie i kraju Niżan. Objął nie tylko ziemię budziszyńską, lecz całe Milsko, wraz z Zagozdem, ziemią położoną we wschodniej części kraju. Jednakże nie udało mu się utrwalić panowania Wettynów na Górnych Łużycach.