Konrad III był zajęty drugą krucjatą, co uniemożliwiło mu udzielenie dalszej pomocy w najbliższych latach R. Grodecki, S. Zachorowski, J. Dąbrowski: Dzieje Polski średniowiecznej. T. I., Kraków 1995. s. 181-182 .
Ludgard, żona Konrada z Salomeą z Bergu, matką młodszych Piastów, była prawdopodobnie daleko spokrewniona, a z dużym prawdopodobieństwem znała się z nią. Na korzyść tej tezy przemawia małżeństwo ok. 1147 r. Dytryka z Dobroniegą Ludgardą, córką polskiego władcy Bolesława III Krzywoustego..
Schyłek życia i przekazanie władzy Pod koniec swojego życia, w 1156 roku, Konrad zrezygnował z urzędów margrabiowskich i przekazał je swoim synom. Najstarszy z nich, Otto, otrzymał Marchię Miśnieńską, a Dytryk – Marchię Łużycką. Pozostali synowie, Dedo, Henryk I i Fryderyk I, otrzymali hrabstwa alodialne, co doprowadziło do podziału rodziny na kilka linii. Pomimo tego podziału, Konrad dążył do zachowania jedności rodu, wyznaczając klasztor na Lauterbergu jako wspólne miejsce pochówku dla siebie i swoich potomków. Konrad Wielki zmarł 5 lutego 1157 roku, a jego grób znajduje się w kościele opactwa w Lauterbergu, gdzie do dziś jest upamiętniany.