Tło wydarzeń Partia Baas przejęła władzę w Syrii drogą zamachu stanu w marcu 1963. Już wiosną roku następnego sunniccy przywódcy religijni otwarcie wystąpili przeciwko lewicowemu rządowi, rozpoczynając antyrządowe zamieszki w okolicach pierwszej rocznicy przewrotu. Największe powstanie wybuchło w Hamie, gdzie syryjski oddział Braci Muzułmanów był szczególnie silny, ciesząc się poparciem miejskich notabli, kupców i zdeklasowanych posiadaczy ziemskich. Wystąpienia zostały stłumione przez gen. Amina al-Hafiza, jednak organizacja Braci Muzułmanów nie została całkowicie zniszczona.
Po zamachu stanu Hafiza al-Asada i rozpoczęciu Ruchu Korygującego, którego elementem było ustanowienie ograniczonego pluralizmu organizacji politycznych, partie religijne w dalszym ciągu pozostały nielegalne. Nie można było również rejestrować stowarzyszeń grupujących określoną grupę wyznaniową. Tymczasem na fali ożywienia religijnego w świecie arabskim po przegranej wojnie sześciodniowej także w Syrii w podziemiu zaczęły rozwijać się sunnickie organizacje dążące do ustanowienia państwa wyznaniowego. Obok najsilniejszej, krajowego oddziału Stowarzyszenia Braci Muzułmanów, duże znaczenie zyskali Żołnierze Boga na czele z Marwanem al-Hadidim, Młodzież Mahometa, Islamska Partia Wyzwolenia, Islamski Ruch Wyzwolenia z centrum w Aleppo.