Jacek Ejsmond (ur. 10 września 1937 w Warszawie, zm. 8 grudnia 2013 w Warszawie) – polski dziennikarz, socjolog, nauczyciel akademicki, pisarz.
Życiorys Rodzina i młodość Jacek Ejsmond był synem Zofii Ejsmond z d. Znanieckiej (1915-2011), wnukiem Tadeusza Znanieckiego i Marii z d. Łubieńskiej. Urodził się w Warszawie, dzieciństwo spędził w rodzinnym majątku Psary w gminie Bielawy w powiecie łowickim, we dworze wzniesionym w 1892 roku dla hr. Mieczysława Jana Łubieńskiego i Zofii Marii z Grabińskich, jego pradziadów. W lutym 1945 wyjechał wraz z rodzicami do Katowic, stąd, po kilkumiesięcznym pobycie, do Nysy, a w 1948 do Skarżyska. W sierpniu 1950 wrócił do Warszawy, gdzie w 1951 rozpoczął naukę w Technikum Lotniczym nr 9 na Okęciu. Świadectwo dojrzałości zdał jako ekstern 13 grudnia 1955. Studiował socjologię na Wydziale Filozofii UW w latach 1960-1965. Obronił z oceną bardzo dobrą pracę magisterską pt.: "Szpital w świadomości pacjentów" pod opieką prof. Zygmunta Baumana. W 1966 rozpoczął studia doktoranckie w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN.
Jacek Ejsmond był czterokrotnie żonaty. Jest ojcem Karoliny Ejsmond.