Podczas gdy Kronos wędrował po ziemi, niebie i morzu i pożerał dzieci Rei, Adamantea ukrywała Zeusa spuszczając go na linie z drzewa, tak aby dziecko znalazło się pomiędzy niebem, ziemią i morzem, niewidoczny dla ojca.
Zeus pokonał Kronosa i zmusił go do wyplucia swych połkniętych dzieci, (poradził matce aby podała mężowi środek wymiotny), a następnie, po tytanomachii zrzucił ojca z tronu.
Kult Rei Według Homera Rea była matką bogów, choć nie w tak uniwersalnym sensie jak Kybele, z którą później była utożsamiana. Pierwotnym centrum jej kultu była Kreta, gdzie według mitu ukrywała Zeusa przed zgubą.
W sztuce zwykle ją przedstawiano jako postawną niewiastę w rydwanie ciągniętym przez dwa lwy, w diademie z wież obronnych na głowie, nierzadko w identyczny sposób jak Kybele. W rękach trzymała gałąź lub wieniec dębowy i klucz.
Zobacz też Rea Sylwia – matka Romulusa i Remusa
Przypisy Robert Graves, Mity greckie, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1974. Pierre Grimal, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich Wydawnictwo, 1990, . Nowa encyklopedia PWN, T.