Awicenia (Avicennia L.) – rodzaj drzew i krzewów z rodziny akantowatych (Acanthaceae). Obejmuje 8 gatunków. Rośliny te rosną na wybrzeżach wszystkich kontynentów w strefie międzyzwrotnikowej, na północy sięgając po południowe Chiny, Stany Zjednoczone i Egipt, a na południu po południową Brazylię, Australię i Nową Zelandię oraz południowe krańce Afryki. Odgrywają istotną rolę w funkcjonowaniu ekosystemów lasów namorzynowych i ochronie wybrzeża. Drewno wykorzystywane do celów konstrukcyjnych i na opał, z kory pozyskuje się garbniki.
Nazwa rodzaju upamiętnia perskiego lekarza i przyrodnika – Awicennę (980–1037). thumb|Korzenie oddechowe Avicennia marina Morfologia Pokrój Wysokie krzewy i drzewa z korzeniami podporowymi i oddechowymi. Liście Pojedyncze, naprzeciwległe, całobrzegie, zwykle eliptyczne lub jajowate. Kwiaty Zebrane w wyrastające szczytowo lub w kątach liści kwiatostany, zwykle gęste i owłosione. Poszczególne kwiaty wsparte są pojedynczymi lub podwójnymi przysadkami. Kwiaty u różnych gatunków są promieniste lub grzbieciste, do dwuwargowych. Kielich okazały, jajowaty, z pięcioma ząbkami. Korona kwiatu ma krótką, zrosłą rurkę i zwieńczona jest 4 lub 5 dłuższymi od niej płatkami. Pręciki przyrośnięte są do rurki korony, przy czym wyrastają przemiennie w stosunku do płatków. U niektórych gatunków są nieco nierówne.