Stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii uzyskała w 2004 roku na podstawie pracy pt. Dewocyjne fundacje rycerstwa świdnicko-jaworskiego w średniowieczu, którą napisała pod kierunkiem prof. Mateusza Golińskiego. W 2005 roku została zatrudniona jako adiunkt w Zakładzie Historii Polski i Powszechnej do końca XV wieku w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Dwukrotnie przebywała na stażach naukowych w Czechach: we wrześniu 2007 roku na Uniwersytecie Karola w Pradze oraz w maju 2009 roku na Uniwersytecie Masaryka w Brnie. Poza działalnością naukowo-dydaktyczną jest członkiem Wrocławskiego Oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki. W 2019 roku uzyskała stopień doktora habilitowanego na podstawie osiągnięcia "Średniowieczne osadnictwo w dorzeczu górnej i środkowej Oławy".
W latach 2023-2024 była przewodniczącą stowarzyszenia Jesteśmy Uniwersytetem. w 2025 została laureatką Nagrody Klio I stopnia za książkę „Winogrady i winne wzgórza. Uprawa i produkcja wina na średniowiecznym Śląsku” (Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego).
Dorobek naukowy Zainteresowania naukowe Dagmary Adamskiej dotyczą późnośredniowiecznego Śląska: rycerstwo, osadnictwo na terenie Śląska, ikonografia, urbanistyka i ruralistyka.
Zrealizowane projekty naukowe: