Gendun Gjaco (tyb.: དགེ་འདུན་རྒྱ་མཚོ།, Wylie: dGe-'dun rgya-mtsho, ZWPY: Gêndün Gyaco; ur. 30 grudnia 1475 w Tanag Sekme, w pobliżu Shigatse, zm. 24 marca 1542) – jeden z głównych lamów tradycji gelug buddyzmu tybetańskiego, uważany za kolejną inkarnację Gendun Drupy. W okresie późniejszym uznany za II Dalajlamę.
Fundator klasztoru Czokorgjal. Opat klasztorów Taszilunpo, Drepung i Sera. Jego działalność przypadła na okres rosnącej niechęci starszych tradycji wobec zyskującej sobie coraz więcej zwolenników szkoły gelugpa.
Zgodnie z doktryną buddyzmu tybetańskiego uważany za emanację Awalokiteśwary (tyb. Czenreziga), bodhisattwy współczucia.
Życiorys Urodzony w rodzinie rolników Kunga Gjaltso i Machik Kunga Pemo, przyszedł na świat jako Sangje Phel 3. dnia rgyal-za w tybetańskim roku Ognia-Małpy (mniej więcej 30 grudnia 1475), w miejscowości Tanag Sekme, w pobliżu Shigatse.