Datowanie optycznie stymulowaną luminescencją (OSL) – technika stosowana do datowania minerałów. Technika ta opiera się na zasadzie, że w niektórych minerałach, takich jak kwarc i skalenie, elektrony kryształów mogą zostać uwięzione między pasmem walencyjnym a pasmem przewodzenia po wzbudzeniu przez promieniowanie jonizujące emitowane przez radionuklidy naturalnie obecne w glebie (np. radioaktywne izotopy uranu, toru lub potasu-40) lub promieniowanie kosmiczne. Oświetlenie wzbudzonych minerałów powoduje przeniesienie uwięzionych elektronów do pasma przewodzenia, z którego wracają do pasma walencyjnego, emitując foton (luminescencja). Oświetlenie próbki w przeszłości zeruje zegar. Intensywność światła luminescencyjnego emitowanego przez próbkę jest wprost proporcjonalna do ilości uwięzionych ładunków i może być wykorzystana do oszacowania czasu od poprzedniego oświetlenia, czyli zakopania próbki w ziemi.