thumb|300px
Republika Górskiej Armenii ( – Leřnahayastani Hanrapetutyun, t. Górska Armenia – – Leřnahayastan) – efemeryczne państwo ormiańskie na Południowym Kaukazie, istniejące od kwietnia do lipca 1921.
Republika Górskiej Armenii obejmowała tereny Zangezuru oraz częściowo Nachiczewanu i Karabachu (według współczesnego podziału terytorialnego jest to wschodnia połowa prowincji Wajoc Dzor i prowincja Sjunik dzisiejszej Republiki Armenii oraz pasy terenów Azerbejdżanu przy jej wschodniej i zachodniej granicy). Siedzibą władz było miasto Goris.
2 grudnia 1920 rząd Demokratycznej Republiki Armenii przyjął sowieckie ultimatum i zgodził się na podporządkowanie Armenii bolszewikom. Nie godząc się na to, na zjeździe w monasterze Tatew 25 grudnia 1920 lokalny dowódca ormiański Karekin Nżde ogłosił Zangezur autonomiczną prowincją i na jego trudno dostępnym, wysokogórskim obszarze kontynuował walkę z bolszewikami, Turkami i Azerami. W lutym 1921 w Armenii wybuchło powstanie przeciw bolszewikom, które upadło wraz ze zdobyciem Erywania przez Armię Czerwoną 2 kwietnia 1921. Władze i siły zbrojne powstania schroniły się w Zangezurze, który kontynuował opór.