thumb|Tablica na ścianie budynku przy ul. Rakowieckiej 59A w Warszawie, gdzie w mieszkaniu Danuty Chądzyńskiej zostali odznaczeni 13 lutego 1943 roku przez gen. Stefana Roweckiego „Grota” – Jan Piwnik ps. Ponury i Jan Rogowski Krzyżami Srebrnymi Orderu Virtuti Militari thumb|Na tym moście nad Pilicą w Białobrzegach Gestapo urządziło zasadzkę na Jana Rogowskiego thumb|Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Jana Rogowskiego Jan Rogowski vel Jan Szulak vel Piotr Jaczyński vel Julian Koba vel Zbigniew Plecki vel Piotr Pomerski vel Stefan Zawidzki, ps. Czarka, Kacz (ur. 21 listopada 1913 w Warszawie, zm. 16 lutego 1944 w Radomiu) – porucznik artylerii Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych i Armii Krajowej, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys W dzieciństwie mieszkał i uczył się w szkołach w Kamieńcu Podolskim, w Rumunii i Zakopanem i wreszcie w Warszawie, gdzie uczył się od 1924 roku w Gimnazjum Towarzystwa im. Jana Zamoyskiego. W 1926 roku przeniósł się do Korpusu Kadetów nr 3 w Rawiczu, gdzie w 1932 roku zdał maturę.