Węgierskie Towarzystwo Turańskie (węg. Turáni Társaság), znane również jako Węgierskie Centrum Kultury Wschodu – stowarzyszenie założone w 1910 roku przez węgierskiego muzealnika Alajosa Paikerta, działające do lipca 1946 roku.
Organizacja zajmowała się badaniem historycznych, etnograficznych i antropologicznych związków Węgrów z ludami Azji (zgodnie z ideą turanizmu), a także nawiązywaniem relacji kulturalnych i ekonomicznych z państwami Wschodu. Towarzystwo promowało ideę wspólnoty ludów turańskich jako alternatywę dla panslawizmu i pangermanizmu.
Historia Twórca organizacji wzorował się na podobnych instytucjach istniejących wówczas w Niemczech i Wielkiej Brytanii. Choć działalność została spowolniona przez wybuch I wojny światowej, w 1916 roku nastąpiła jej intensyfikacja. Na czele stowarzyszenia stanął wówczas profesor geografii i późniejszy premier Węgier, Pál Teleki. Towarzystwo przyjęło wtedy nową nazwę – Węgierskie Centrum Kultury Wschodu i rozwinęło strukturę o departamenty zajmujące się m.in. archeologią, językoznawstwem oraz badaniami medycznymi (grup krwi)Polityka Narodowa nr 13, jesień 2013 r., Maurycy Mietelski – „Węgierski Turanizm”, s. 142..