Jan Głuszak, ps. Dagarama (ur. 1937 w Tarnowie, zm. 13 listopada 2000 w Straszęcinie) – polski architekt, przedstawiciel futuryzmu, poeta i filozof.
Życie i działalność Studiował architekturę na Politechnice Krakowskiej, ale ze względu na stan zdrowia studiów nie ukończył. Jeszcze w okresie studiów był laureatem licznych nagród za śmiałe projekty futurologiczne. W 1971 roku pracował w tarnowskiej Spółdzielni Inwalidów Tarnospin, ponieważ trzy lata wcześniej stracił lewą rękę. W 1975 roku był laureatem nagrody krakowskiej Krytyki Plastycznej za 1974 rok, razem z Marią Pinińską-Bereś, Antonim Haską i Tadeuszem Kantorem. Chorował na schizofrenię. Pracował jako stróż nocny w Muzeum Okręgowym w Tarnowie. Zmarł w szpitalu psychiatrycznym w Straszęcinie, śmiercią samobójczą w 2000 roku. Został pochowany na cmentarzu parafialnym na Rzędzinie. Obecnie uznawany za jednego z najwybitniejszych twórców polskiej architektury futurologicznej.