W części drugiej, stanowiącej suplement, Reyger wprowadził kilka nowych gatunków, korekty oraz uzupełnienia do opisów gatunków. W efekcie wykaz składa się w sumie z 154 gatunków skrytopłciowych i 714 gatunków jawnopłciowych. Hugo Klinggraeff podał, że po odliczeniu form, kilku gatunków obcych i takich, które Reyger przejął błędnie za swoimi poprzednikami, zostaje około 630 prawidłowo oznaczonych jawnopłciowych, w tym 190 gatunków wcześniej niepodawanych z okolic Gdańska i około 40 gatunków w ogóle nowych dla PrusKlinggräff H. v. 1854. Zur Geschichte der Botanik in Preussen. Der neuen Preuss. Prov.-Bl. 5: 53–63. (za M. Ziarnek 2012). Przy opracowywaniu Tentamen florae… swoje dane florystyczne przekazywał Reygerowi pastor Johann Reinhold Forster, który pracował w latach 1753–1765 w Mokrym Dole pod Gdańskiem oraz Johann Philipp Breyne. Do części drugiej Reyger dołączył biografię Johanna Breynego i reprint Centuria plantarum circa nobile Gedanum… Christiana Mentzla. Wydanie niemieckojęzyczne dzieła Reygera ukazało się w 1768 roku (kolejne wydanie w 1825). Jego celem było – jak pisze we wstępie autor – udostępnienie podręcznika miłośnikom świata roślin nieposługującym się językiem łacińskim. To jednotomowe wydanie zawiera wybór z obu tomów Tentamen florae… oraz 6 nowych gatunków, które autor sam zaobserwował.