Po udanym przewrocie Siddik wszedł do Rady Rewolucyjnych Dowódców. Szybko jednak znalazł się w opozycji do decyzji tegoż organu. W sierpniu 1952 zaprotestował przeciwko skazaniu na śmierci dwóch robotników kierujących strajkiem w Kafr ad-Dawar. O organizację protestu rząd oskarżył komunistów, w końcu tego samego roku rozpoczął aresztowania przywódców organizacji o tym profilu (w pierwszych miesiącach po rewolucji Wolnych Oficerów mogli oni działać legalnie w ramach Partii Demokratycznej). Siddik, który nadal sympatyzował z komunizmem, w 1953 został wykluczony z Rady. Następnie zmuszono go do wyjazdu z Egiptu, a gdy nielegalnie wrócił do kraju, trafił do aresztu i pozostał w więzieniu do 1956Stępniewska-Holzer B., Holzer J.: Egipt. Stulecie przemian. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2006, s. 111. .. Według innych źródeł Siddik przebywał początkowo w areszcie, następnie karę zamieniono mu na areszt domowy. Nie wznowił już działalności politycznej.
W ostatnich pięciu latach życia otrzymywał emeryturę państwową na mocy specjalnej decyzji prezydenta Anwara as-Sadata (również uczestnika ruchu Wolnych Oficerów), został również pochowany z pełnym ceremoniałem wojskowym.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1975 Kategoria:Wolni Oficerowie Kategoria:Komuniści