Wacław Marian Teofil Gawroński (ur. w Petersburgu, zm. 27 marca 1979 w Chicago) – polski prawnik i urzędnik konsularny, wydawca i redaktor.

Życiorys Urodził się w rodzinie Teofila i Jadwigi z Rawów. Absolwent szkoły handlowej w Kielcach, maturę zdał w gimnazjum filologicznym. Ukończył studia na Wydziale Prawnym Uniwersytetu w Kazaniu. Uzyskał doktorat z prawa na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie.

W latach 1918–1919 był członkiem misji specjalnej na południu Rosji - był komisarzem do spraw reemigracji, kier. Agencji Konsularnej KP w TaganroguPaweł Ceranka, Krzysztof Szczepanik (opr.): Urzędy konsularne Rzeczypospolitej Polskiej 1918-1945 : informator archiwalny, Ministerstwo Spraw Zagranicznych/Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych, Warszawa 2020. Później pracował w MSZ oraz pełnił m.in. funkcje konsula w Lille (1924–1928), naczelnika Wydziału Organizacyjno-Konsularnego MSZ (1928–1930), konsula generalnego w Berlinie (1930–1934), konsula generalnego w Chicago (1934–1939), po czym udzielono mu urlopu bezpłatnego, a Gawroński przeniósł się do Toledo w stanie Ohio (1939–1961). Na początku lat 50. był wydawcą i redaktorem naczelnym czasopisma kulturalnego „Ameryka-Echo” w Toledo.