W związku z powyższym niemożliwym staje się ustalenie przybliżonej choćby jednej granicy czasowej, od której zarodkowi przysługiwało by miano osoby. Różni autorzy podają czas od 6 do 26 tygodnia ciąży, jeśli chodzi o zwykłą postać tego kryterium. W przypadku kryterium psychologicznego podaje się 29–35 tydzień rozwoju wewnątrzmacicznego. Kryteria człowieczeństwa tworzone są z uwagi na przydatność praktyczną, a tak duża rozpiętość opinii praktycznie wyklucza praktyczną przydatność kryterium.
Przytacza się również argument wskazujący na brak analogii pomiędzy początkiem życia człowieka jako osoby a jego końcem. W tym drugim przypadku człowiek umiera, po spełnieniu definicji śmierci uważa się go za martwego. Natomiast przed spełnieniem kryterium człowieczeństwa zarodek bynajmniej nie jest martwy; żyje, choć przyznaje mu się inny status, niż osoby moralnej.
Kryterium patocentryczne spotkało się z innym jeszcze zarzutem: nie jest ono selektywne. Istnieje przekonanie, zgodnie z którym i zwierzęta wyższe czują ból, jakże więc odczuwanie go może świadczyć o człowieczeństwie.