Cztery rodzaje samadhi – praktyka medytacyjna stosowana we wczesnym okresie istnienia szkoły tiantai.
Źródła i termin Źródłem do poznania tej techniki medytacyjnej jest krótki tekst napisany przez Zhiyi (538-597) Li zhifa. Powstał on około 595 roku po powrocie Zhiyi na górę Tiantai, gdzie przekonał się on o tym, że społeczność praktykujących na tej górze bardzo się rozrosła, ale jednocześnie nastąpiło obniżenie dyscypliny i duchowego zaangażowania. Aby zapobiec tym negatywnym tendencjom, napisał wspomniany tekst. Tekst ten jest częścią większego zbioru różnorodnych tekstów zatytułowanego Guoqing bailu (Zapiski stu rzeczy [należące do klasztoru] Guoqing).
W Li zhifa Zhiyi opisuje dwa podstawowe podejścia do wyzwolenia: samotna praktyka w odległych od innych ludzi górach praktyka ze wsparciem społeczności klasztornej Tekst ten poświęcony jest głównie temu drugiemu sposobowi.
Zhiyi wyróżnia w nim dwa główne funkcjonalne aspekty społeczności tiantai: kolektywne życie powiązane z oddawaniem czci oraz medytacją usługi administracyjne mnichów, które wspierają powyższe.