Medytacja jest nastawiona na wizualizację trzydziestu dwóch głównych i osiemdziesięciu mniejszych cech (jakości) buddy Amitabhy. Zhiyi wyróżnił trzy poziomy praktyki "rozważania od Buddzie" (chiń. nianfo): kontemplacja Buddy poprzez wizualizacje głównych i mniejszych cech i jakości jego wyidealizowanego kształtu fizycznego kontemplacja bardziej abstrakcyjnych jakości Buddy określających jego wszechwiedzę, takich jak czterdzieści jakości właściwych tylko Buddzie (skt āveṇikabuddhadharmāh) kontemplacja istoty Buddy - jego zasadniczej natury czy też prawdziwego charakteru wszystkich fenomenów (skt sarvadharmabhūtatā).
Zasadniczo jest to praktyka bliska "praktykowaniu samadhi poprzez ciągłe siedzenie".
W Banzhou sanmei jing wskazuje się na trzy główne czynniki skąd pratyutpanna samādhi czerpie swoją siłę, dzięki której jest w stanie szybko doprowadzić do oświecenia wspierająca moc łaski Buddy (skt adhiṣṭhāna) moc samadhi i samego medytującego moc czerpana ze zgromadzonych w poprzednich żywotach zasług medytującego