Eliasz Arciszewski herbu Prawdzic (zm. ok. 1630) – polski teolog i duchowny braci polskich, pastor w Śmiglu.
Życiorys Urodził się w Wielkopolsce około połowy XVI w. w rodzinie Krzysztofa Arciszewskiego i Barbary Kawęczyńskiej. W 1589 zakupił Rogalin oraz Śmigiel. Dzięki niemu rozwinęła się gmina braci polskich w Śmiglu, która istniała już od lat 70. XVI w. i która stała się jednym z głównych ośrodków braci polskich w Polsce. Arciszewski był jej patronem, a w 1592 i prawdopodobnie po 1618 przejściowo pełnił również funkcję ministra. Składała się ona głównie z mieszczan i niewielkiej liczby szlachty, która wyznawała hasła radykalnego nurtu ariańskiego. Przybywali do niej wybitni działacze ariańscy, a także teologowie polscy oraz niemieccy. Miały tu miejsce synody (np. ogólnopolski synod braci polskich w 1594) i dysputy z przeciwnikami, głównie poznańskimi jezuitami, ale też luteranami.