Jaskier skąpopręcikowy, włosienicznik skąpopręcikowy (Ranunculus trichophyllus Chaix ex Vill.) – gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych. Występuje w Europie, Azji, północnej Afryce i Ameryce Północnej. W Polsce rośnie w rozproszeniu na obszarze całego kraju. Jest rośliną wodną, w Polsce objętą ochroną.
Morfologia Łodyga Dorasta do 1 m długości. Liście Wszystkie liście są podwodne z ogonkiem długości 2,5–4 cm, sztywne, owalne w zarysie, pocięte nitkowato, o odcinkach wszechstronnie skierowanych, po wyjęciu z wody nieskupiające się pędzlowato. Przylistki zrośnięte z ogonkami co najmniej do ⅔ swej długości. Kwiaty Wyrastają pojedynczo na szypułkach dorastających w okresie owocowania do 5 cm długości. Kielich o 5 nietrwałych działkach długości 2,5–3 mm. Płatki korony szerokojajowate. Pręcików 10–20, dłuższych od słupków. Miodnik w postaci jajowatego dołka. Dno kwiatowe pokryte szczecinkami. Słupki liczne, owłosione. Owoc Niełupki długości około 1,5 mm, pokryte na grzbiecie licznymi szczecinkami.
Biologia i ekologia Roślina jednoroczna lub bylina, hydrofit. Kwitnie od maja do sierpnia lub września.
Rośnie w wodach stojących oraz w wolno płynących wodach mniejszych rzek.